Niemand wil dit gesprek aan de keukentafel voeren, en iedereen wenst dat ze het hadden gedaan zodra ze aan een ziekenhuisbalie om een formulier worden gevraagd. De papieren van je ouder op orde brengen betekent niet dat je het ergste verwacht. Het betekent dat je op de slechtste dag niet door laden hoeft te zoeken.
Deze gids laat zien waar je naar zoekt, wat elk papier doet en hoe je alles bewaart op een plek waar de familie het kan vinden. Dit is geen juridisch advies, en de regels verschillen per staat en per land, dus ga na wat er geldt waar je ouder woont.
Begin bij waar, niet bij wat
Je hoeft de bankafschriften van je ouder niet te lezen om te beginnen. De eerste stap is kleiner: vraag waar dingen liggen. De checklist van het Amerikaanse National Institute on Aging is duidelijk: persoonlijke zaken hoeven niet besproken te worden, maar iemand die je ouder vertrouwt, moet in een noodgeval weten waar de papieren te vinden zijn. Heeft je ouder geen familielid of vriend die hij of zij daarmee vertrouwt, dan kan een advocaat dat doen.
Een ingang kan zijn: “Als je in het ziekenhuis zou liggen, zou ik niet weten wie ik moet bellen of waar je zorgpas is. Kun je me laten zien waar je dingen bewaart?” Je ouder blijft zelf bepalen wat er wordt getoond en wat niet.
Wat je verzamelt
Het NIA deelt wat je moet bewaren in drie lijsten in. Zie dit als een begin en laat weg wat niet van toepassing is.
Papieren en gegevens om te verzamelen
Gezondheid
- Actuele recepten, steeds bijgewerkt
- Living will (wilsverklaring over behandelingen)
- Duurzame volmacht voor de zorg
- Eventuele medische orders, zoals een niet-reanimerenorder (DNR)
- Gegevens van de zorgverzekering, met polis- en telefoonnummers
Geld
- Inkomen en bezittingen: pensioenen, pensioenrekeningen, rente
- Gegevens over Social Security
- Verzekeringspolissen (leven, langdurige zorg, woning, auto), met de nummers van de tussenpersonen
- Banken en rekeningnummers
- Beleggingen, met de namen en nummers van de effectenmakelaars
- De meest recente aangifte inkomstenbelasting
- Waar het laatste ondertekende testament ligt
- Wat er verschuldigd is en wanneer: onroerendgoedbelasting, hypotheek, andere schulden
- Eigendomsakte, eigendomsbewijs en registratie van de auto
- Creditcards en betaalpassen
- Waar de bankkluis en de sleutel zijn
Persoonlijk
- Volledige wettelijke naam, Social Security-nummer, wettelijk woonadres, geboortedatum en -plaats
- Namen en adressen van partner en kinderen
- Waar de geboorte-, huwelijks-, echtscheidings-, staatsburgerschaps- en adoptieakten te vinden zijn
- Werkgevers, en opleidings- en militaire gegevens
- Religieuze contacten en lidmaatschappen van groepen
- Goede vrienden, familieleden, artsen, advocaten en adviseurs, met telefoonnummers
Wat elk papier doet
De namen zijn verwarrend, en elk papier doet maar één ding. Hier is de korte versie, op basis van de gidsen van het NIA over je zaken op orde brengen en wilsverklaringen.
| Papier | Wat het doet | Goed om te weten |
|---|---|---|
| Living will (wilsverklaring over behandelingen) | Vertelt artsen welke behandelingen je ouder zou willen of vermijden als hij of zij niet kan beslissen | Een wilsverklaring: geldt alleen als je ouder niet kan communiceren |
| Duurzame volmacht voor de zorg | Wijst een gevolmachtigde aan die medische beslissingen neemt als je ouder dat niet kan | Kan naast een living will bestaan of er de plaats van innemen |
| DNR-order (niet reanimeren) | Zegt medisch personeel geen reanimatie te proberen | Een medische order, opgesteld met een arts. Een aparte DNR-order voor buiten het ziekenhuis waarschuwt de hulpdiensten |
| POLST of MOLST | Medische orders waar professionals in een noodgeval meteen naar kunnen handelen | Meestal voor mensen in de laatste levensfase of die levensbedreigend ziek zijn. Vraag ernaar bij het gezondheidsdepartement van de staat |
| Duurzame volmacht voor financiën | Wijst iemand aan die financiële beslissingen neemt als je ouder dat niet kan | De moeite waard om met een advocaat te bespreken |
| Testament | Zegt hoe bezittingen, geld en ander vermogen na het overlijden worden afgehandeld | Zonder testament beslist het recht van de staat |
| Living trust | Wijst een trustee aan die bezittingen en geld beheert en verdeelt als je ouder dat niet meer kan | De moeite waard om met een advocaat te bespreken |
| Toestemmingsformulieren | Laten artsen, advocaten, verzekeraars of banken met jou praten | Iets anders dan gevolmachtigde zijn. Zie hieronder |
Een paar dingen die families verrassen:
- Zonder wilsverklaring bepaalt het recht van de staat wie namens je ouder spreekt. Dat is meestal een echtgenoot of echtgenote, ouders of volwassen kinderen. Een ongehuwde partner die niet is aangewezen, kan buiten de boot vallen.
- Een wilsverklaring is wettelijk erkend, niet bindend. Behandelaars doen hun best, maar sommige situaties passen niet bij wat er is opgeschreven. Daarom is het gesprek even belangrijk als het formulier: in een onderzoek dat het NIA aanhaalt, hadden mensen bijna één op de drie beslissingen rond het levenseinde voor een dierbare verkeerd geraden.
- Wilsverklaringen kunnen gratis zijn. Je hebt geen advocaat nodig om er een op te stellen, en veel staten hebben eigen formulieren. Probeer het kantoor van de State Attorney General of je Area Agency on Aging, die de Eldercare Locator (800-677-1116) kan vinden. Gebruik je formulieren van een website, controleer dan of ze in jouw staat zijn erkend.
- Medicare vergoedt het gesprek. Vroegtijdige zorgplanning hoort bij het jaarlijkse wellnessbezoek, en particuliere verzekeringen vergoeden het mogelijk ook.
- Geldpapieren verdienen meestal een advocaat. Het NIA raadt aan er een te spreken over volmachten, gezamenlijke rekeningen en trusts. Vraag eerst naar de kosten. Een lokale orde van advocaten kan je vertellen over gratis rechtshulp. Voor meer over het beheren van iemands financiën verwijst het NIA naar het Consumer Financial Protection Bureau (855-411-2372).
De toestemming die vandaag al helpt
De meeste papieren hierboven zijn voor een dag in de toekomst. Eén soort is nu meteen nuttig. Het NIA raadt aan dat je ouder vooraf toestemming geeft aan artsen, advocaten, verzekeraars, creditcardmaatschappijen of banken om met jou te praten. Soms moet je ouder daarvoor een formulier ondertekenen en terugsturen.
Dat is iets anders dan het aanwijzen van een gevolmachtigde voor de zorg, die alleen beslissingen kan nemen als je ouder die zelf niet kan overbrengen. Met een toestemmingsformulier beslis je niets. Je kunt er wel mee bellen over de rekening of de testuitslag zonder dat je ouder aan de telefoon hoeft te komen. Vraag bij elke artsenpraktijk, de verzekeraar en de bank wat ze nodig hebben.
Houd het bij elkaar en actueel
- Eén plek. Een map, een la of een schrift met wat waar ligt. Voor extra veiligheid raadt het NIA een brandwerende en waterdichte kluis aan.
- Kopieën van wat is opgeborgen. Liggen papieren in een bankkluis, bewaar dan kopieën in een map thuis.
- Kopieën voor de juiste mensen. Geef kopieën van wilsverklaringen aan de gevolmachtigde, de artsen en een eventuele advocaat. Sommige staten hebben registers die ze bewaren.
- Een kaartje in de portemonnee. Sommige mensen dragen een kaartje bij zich dat zegt dat ze een wilsverklaring hebben en waar die ligt.
- Een datum in de agenda. Bekijk de plannen minstens één keer per jaar opnieuw, en na een scheiding, een verhuizing of een grote verandering in de gezondheid. Vervang je een wilsverklaring, bewaar dan de oude en noteer de datum.
- Meer dan één staat? Brengt je ouder veel tijd door in twee staten, overweeg dan een formulier voor elk, met in beide een kopie.

